Przeminął ich czas

 

Przez cały ten okres, kiedy mnie tutaj nie było podziało sie tak wiele, że nawet nie wiem od czego zacząć. 

Przede wszystkim moje milczenie związane było z wizytą najstarszej. Przyleciała do nas na święta i została całe dwa tygodnie. W tym czasie nie dotknęłam nawet laptopa. Często za to gościł w moim ręku aparat, którym chwytałam ulatujące piękno kwiatów. 

Jak już miałam wziąć się za pisanie, dotarła do mnie - z opóźnieniem, ale dotarła - wiadomość o śmierci Krzysztofa Krawczyka. I przyznam, że poruszyło mnie to mocno, wszak od najmłodszych lat znałam jego głos, a potem już sama, świadomie wybierałam płyty, które nagrywał. Jego piosenki towarzyszyły mi zawsze; słuchałam jego najróżniejszych nagrań i nie potrafiłabym wybrać ani płyty, ani piosenki, którą lubię najbardziej.

Będąc na studiach udało mi się nawet kupić bilet na jego koncert w jednym z domów kultury w Warszawie. To było coś niesamowitego, co pamiętam do dziś: jego niespożytą energię, chęć zabawienia publiczności, choć przecież i tak wszyscy dobrze się bawili od początku.  

Piosenki Krzysztofa Krawczyka można lubić lub nie, o gustach się nie dyskutuje, ale na pewno nie można odmówić mu ogromnego talentu; talentu, który zdarza się raz na wiele, wiele lat. Myślę, że jego nazwiska, jego postaci, nikt i nic nie wykreśli z historii muzyki rozrywkowej. 

Teraz pozostaje nam tylko w podziękowaniu za całe jego śpiewanie pomodlić się za jego duszę i wierzyć, że gdzieś tam, w oddali, śpiewa kolejne koncerty, bo przecież muzykę kochał ogromnie...  

I wracam do tego, co miałam pisać, czyli o ogrodzie.

Żonkile przekwitły już w marcu, na długo przed świętami. Za to spory czas cieszyłam się kwiatami szafirków i hiacyntów. 

W tym roku najpiękniej kwitły niebieskie hiacynty, ponieważ różowe przeszły dwukrotną przeprowadzkę w fazie rozwijania pąków i po prostu zbuntowały się. Natomiast białe zostały zasypane gliną w ogrodzie i kiedy już się przebiły przez tę warstwę, wykwitły co prawda, ale były jak noworodki, wymęczone drogą i umorusane. Zatem tylko niebieskie w tym roku naprawdę zdobiły ogórd.

W święta rozwinęła się najpóźniejsza - w moim ogrodzie - odmiana żonkila.

...dokończyły kwitnienie narcyze...

... i zaczęła swój pokaz szachownica:

Poza tym wszystko inne albo zaczynało rosnąć, albo wytwarzać pąki lub je rozwijać.

I tak mamy tutaj...

Budzący się do życia lilak

Piwonię z pierwszymi, małymi pąkami: 

Pierwiosnki, które niezmordowanie kwitną i przekwitają: 

Stokrotki z pierwiosnkami:

Tulipany...

Fiołek, który wyrósł mi poza obrębem ogrodu i liczy na to, że kosiarka go nie zahaczy:

Następny wpis też będzie ogrodowy, bo nazbierałam sporo fotek.