Jesień pełna spokoju

 Po październikowych szaleństwach, listopad pozwala na chwilę wytchnienia. Chłodne dni sprzyjają pieczeniu chleba częściej, niż tylko od czasu do czasu.

Znalazłam odpowiadające nam proporcje mieszanych mąk i razowy chleb na zakwasie wychodzi naprawdę razowy...

Rośnie sobie spokojnie w naszym chłodnym mieszkaniu przez całą noc, a czasem i kolejne pół dnia....

Zakwas w słoiku też pracuje...

W innych słoikach powstają kiszonki; poniżej buraki, które po kilku dniach nabierają wspaniałego posmaku, nie wspominając o kolorze.

Poza tym coś tam dłubię i robię, np. kolejna parę skarpet zrzuciłam z drutów, a narzuciłam oczka na następną.

Przygotowuję pierwiosnki na święta. Wykopałam kilka krzaków z ogrodu, podzieliłam i posadziłam do malutkich pojemników. Pierwiosnki na dworze zaczynają przygotowywać się do intensywnego kwitnienia, zawiązują pąki, które będą sie systematycznie rozwijać. Teraz jest czas, żeby je "ogarnąć" do czasu przedświątecznego.

Żeby kwiatki - na razie mało atrakcyjne - jakoś wyglądały w domu, stworzyłam mini kompozycję.

Okleiłam pojemniki po jogurtach, dodałam siateczkowy materiał do koszyka i zestaw kwiatowy gotowy.

Teraz będzie się rozwijał i kwitł.

Powstała też próbna "galaktyka" na bluzce. Następna - mam nadzieję - będzie lepsza. Już mam jako takie rozeznanie co i jak robić, jak mieszać farby, itd...

Takie tam...

...listopadowe zajawki.

Ze złocistej włóczki najpierw zrobiłam szydełkowy łańcuszek....

...by później okleić nim duże pojemniki po majonezie i w ten sposób otrzymać coś na kształt donic...

...które potrzebne były na drzewka fuksji. Dwie dorodne rośliny już zamieszkały w domu; na razie, na znak protestu, zrzuciły wszystkie liście. Zostały zatem przycięte dość mocno i jedna właśnie zaczyna powoli rozwijać nowe pędy.

Wracając do doniczek... idealnie wpasowały się w naszą kolorystykę.

Z resztek włóczek dziergają się skarpetki....

....niektóre już się wydziergały.

Kolory niezwykle przypadły mi do gustu. Muszę spróbować takiej mieszanki w czymś innym:

Jak listopad, to oczywiście powoli włącza się myślenie o świętach... szczególnie o ozdobach i kartach...

Pierwsze przymiarki do prac z dziećmi... wzory z internetu.

 

Wszystko jeszcze w fazie testów.

Tymczasem w ogrodzie kwitną mi niezapominajki....

...a na niebie gości czasem taki krążek:

Skarby...

... na które natknęłam się zupełnie przypadkiem, szukając białych, ciekawych pojemników na kolekcję kaktusów do pokoju Gosi.

W koszyku leżały szarawe szmatki, które by nie zwróciły mojej uwagi, gdyby nie szydełkowy rożek, wyłaniający się z tych szarości.

Wyjęłam wszystko i po chwili zastanowienia wybrałam to, co w mojej opinii, dało się uratować. Plamy były do usunięcia, ale pleśń oblekająca część obrusów... - z doświadczenia wiem, że czasem jest nie do pokonania. O pleśni zaś w Irlandii wiemy dosyć dużo, bo mamy ją pod ręką, że tak się wyrażę.

Za mój zakup zapłaciłam grosze(przepraszam centy...), z czego byłam niezmiernie zadowolona, miałam bowiem na uwadze to, że być może część trzeba będzie i tak wyrzucić, jeśli nie da się doprać zabrudzeń.

Przez kilka dni wszystko moczyło się w roztworze sody, potem dodałam do tego octu i tak czekało sobie na swoją kolej do pralki.

Słońce też pomogło w wybielaniu....

...i w zasadzie zniknęły wszystkie plamy, biel stała się znowu biała, a krochmal pomógł wydobyć z płótna i haftów, to co najpiękniejsze.

Zdjęcia robiłam kilka dni po prasowaniu, więc obrusy już nie są takie gładkie :)

Oprócz "bielizny stołowej" nabyłam też kryształy, które uwielbiam! Tak, kryształy są moją słabością... kryształowe mogę mieć wszystko....

Koło tego zestawu chodziłam ponad tydzień.

Stwierdziłam, że przecież mi to nie potrzebne... więc nie kupiłam pierwszego dnia, ani przez kolejne...

Tydzień później dalej czekały... zakurzone, oblepione tłuszczem i nie wiem czym jeszcze, więc, powiedzmy szczerze, mało atrakcyjne. Widać nie przyciągnęły niczyjej uwagi.

Kupiłam... za całe 15 euro:) a potem zafundowałam im kąpiel w wodzie po gotowaniu ziemniaków, po czy kolejną w sodzie z octem i wodą. Później tylko wytarłam je do sucha i już są...

Corrig Woods

Po południu, tak koło 3.30, wybraliśmy się na spacer do pobliskiego lasku, który od jakiegoś czasu, powoli, zmienia kolory na jesienne.

Zielone, oprócz iglastych, pozostają oczywiście ostrokrzewy, które o tej porze roku zaczerwieniają się delikatnie koralami:

Poniżej, kwitnący ostrokrzew:

Takie obrazki u nas są widoczne na każdym kroku niemalże. Ostrokrzewy rosną tutaj jak chwasty, a do tego osiągają pokaźne rozmiary, dorównując wysokością niektórym drzewom.

Dzieciaki skakały, biegały, szukały liści, patyków i czego tam jeszcze....

Poza bieganiem po lesie, dziewczyny chętnie pozowały do zdjęć. W tle, błyszczące, zielone liście to ostrokrzewy:

Przez drzewa prześwieca wieża... do tej pory nie wiem, co to jest..

Spacer prowadził nas pod górę, teraz zatem ujęcia lasu z wyższego poziomu:

Ogromne, omszone drzewa....

I znowu pozowania

Była już prawie 4, więc dzień chylił się ku końcowi. Niebo zaczęło zmieniać kolor, a my szłyśmy powoli do domu.

Wycieczka, choć krótka i tylko w najbliższej okolicy, to sprawiła nam mnóstwo radości. Przegadałyśmy z dziewczynami różne tematy tak, jak dawno już nie rozmawiałyśmy.