Koniec stycznia mnie dopadł

 

...i tak naprawdę nie mam za wiele do pokazania. 

Nowy nabytek:

Taka wieżyczka-tunel. Zajmuje mało miejsca, a wystarczy mi na rozsadę, bo w domu już się buntują, że wszędzie leży ziemia, a za chwilę będą stały kwiaty.

Bób rośnie bardzo ładnie. Przetrwał przymrozki -5 bez okrywania. Jedynie w grudniu rozłożyłam włókninę, bo mieliśmy -10.

Bób był posadzony w listopadzie, w tym samym czasie co czosnek.

Melisa już budzi się ze snu. 

Bukszpany bez problemu przezimowały

Laur też dał sobie radę i wygląda bardzo zdrowo.

Powoli zaczynają się kwiaty wiosenne:

Żonkile i tulipany stoją równo, jak żołnierze:

Żurawki całą zimę pięknie rozświetlały ponurość dni. Razem z nimi Gaultheria, która teraz ma część liści w pieknym, bordowym kolorze:

Oczywiście pierwiosnki....

I niezmiennie kwitnące wrzośce zimowe, coś pięknego!:

To taka szybka zajawka, bo poza tym nie mam czasu praktycznie na nic. 

Moja koleżanka z pracy odeszła; ja zostałam szefem szklarni i szkółki i wszystko od nowa sobie organizuję. Część rzeczy zmieniam pod siebie, wprowadzam moje rozwiązania i kompozycje. Wszystko to zajmuje czas i pochłania energię. Plus jest taki, że mój boss absolutnie się nie wtrąca; pozwala mi robić co chcę, więc czuję się tak ,jakbym trochę miała tę szklarnię:)

Do tego prowadziłam współnie z szefem kurs dla średnich szkół. Moje pierwsze doświadczenie w nauczaniu młodzieży. :) 

Dzięki temu, że moja córka mnie nastawiła na to, że nikt nie będzie zainteresowany i praktycznie nikt nie będzie chętny do brania udziału w doświadczeniach, byłam pozytywnie zaskoczona. Mój szef odwrotnie: myślał, że wszyscy będą słuchać w napięciu, zadawać pytania... więc rozczarował się ogromnie, był zaskoczony tym, jak bardzo młodzież ma to w d..pie.