Craggaunowen, Co. Clare

... czyli drugie miejsce, które funkcjonuje jako skansen. Pierwszym był Irish National Heritage Park, który nas oczarował i można powiedzieć, że skradł nasze serca.  Opis naszej wycieczki Craggaunowen zaczynam od drugiej części, czy raczej partii naszych zdjęć ... jakoś tak wyszlo.

Wycieczka przez las i oto na drodze rekonstrukcja dolmenu - czyli budowli o charakterze grobowca.

Choć nie był jakiś specjalnie duży, to w tym otoczeniu i promieniach popołudniowego słońca przyciągał uwagę.

Sam las... magia... Mogłabym chodzić między tymi drzewami i chodzić...

Zwalone gałęzie, czapy mchów....

Paprocie  -Języcznik zwyczajny - porastały całe połacie lasu. Po angielsku jest znany jako hart's-tongue fern

Co jakiś czas, wzdłuż ścieżki, napotykamy na ułożone tam kamienie, a na nich, pismo celtyckie - ogham

Zbliżamy się do fortu zbudowanego na planie okregu:

...i już jesteśmy w środku:

W jednym z domów było zejście do piwnicy czy raczej podziemnego przejścia, w formie korytarzy. Używane było jako schronienie w czasie napaści na fort, ale głównie jako spiżarnia. Było bardzo dobrze wentylowane, a przy tym pozbawione przeciągów! Temperatura utrzymywała się zawsze w granicach 4 stopni, niezależnie od tej na powierzchni.

Oczywiście nie odmówiłyśmy sobie zejścia:

W forcie pokazano narzędzia i przedmioty służące obróbce wełny. Poniżej dom tkaczki, że tak to nazwę.

Tak wyglądał warsztat:

Kawałek utkanego materiału:

Miejsce farbowania:

W garnku widać kolorową - może zbyt mocne słowo - wełnę:

Moja córka, wsparta głową o poduchę z mchu. Odpoczywa, łączy z naturą czy też przeżywa załamanie wycieczką?

Mech tak gęsty, że spokojnie zagłębiamy w nim nasze dłonie:

Widok fortu z leśnej ścieżki. Tutaj czas się zatrzymał i ta cisza i spokój aż zatykają. Jest wspaniale, po prostu wspaniale:

Najmłodsze dziecię odważnie maszeruje w las....

Gra słońca i cieni:

I na koniec zdjęcie, które zrobiła moja córka:

Część druga, już wkrótce...