... czyli drugie miejsce, które funkcjonuje jako skansen. Pierwszym był Irish National Heritage Park, który nas oczarował i można powiedzieć, że skradł nasze serca. Opis naszej wycieczki Craggaunowen zaczynam od drugiej części, czy raczej partii naszych zdjęć ... jakoś tak wyszlo.
Wycieczka przez las i oto na drodze rekonstrukcja dolmenu - czyli budowli o charakterze grobowca.
Choć nie był jakiś specjalnie duży, to w tym otoczeniu i promieniach popołudniowego słońca przyciągał uwagę.
Sam las... magia... Mogłabym chodzić między tymi drzewami i chodzić...
Zwalone gałęzie, czapy mchów....
Paprocie -Języcznik zwyczajny - porastały całe połacie lasu. Po angielsku jest znany jako hart's-tongue fern
Co jakiś czas, wzdłuż ścieżki, napotykamy na ułożone tam kamienie, a na nich, pismo celtyckie - ogham
Zbliżamy się do fortu zbudowanego na planie okregu:
...i już jesteśmy w środku:
W jednym z domów było zejście do piwnicy czy raczej podziemnego przejścia, w formie korytarzy. Używane było jako schronienie w czasie napaści na fort, ale głównie jako spiżarnia. Było bardzo dobrze wentylowane, a przy tym pozbawione przeciągów! Temperatura utrzymywała się zawsze w granicach 4 stopni, niezależnie od tej na powierzchni.
Oczywiście nie odmówiłyśmy sobie zejścia:
W forcie pokazano narzędzia i przedmioty służące obróbce wełny. Poniżej dom tkaczki, że tak to nazwę.
Tak wyglądał warsztat:
Kawałek utkanego materiału:
Miejsce farbowania:
W garnku widać kolorową - może zbyt mocne słowo - wełnę:
Moja córka, wsparta głową o poduchę z mchu. Odpoczywa, łączy z naturą czy też przeżywa załamanie wycieczką?
Mech tak gęsty, że spokojnie zagłębiamy w nim nasze dłonie:
Widok fortu z leśnej ścieżki. Tutaj czas się zatrzymał i ta cisza i spokój aż zatykają. Jest wspaniale, po prostu wspaniale:
Najmłodsze dziecię odważnie maszeruje w las....
Gra słońca i cieni:
I na koniec zdjęcie, które zrobiła moja córka:
Część druga, już wkrótce...
